Blogbegin

Hier deel ik drie columns die het begin van mijn blogavontuur beschrijven.
Voel je helemaal vrij om onderaan een waardevolle bijdrage te leveren door jouw feedback of eigen ervaringen te delen!


1/ Een nieuw hoofdstuk in mijn leven

Enkele dingen die waarde gaven aan mijn strijd om te overleven…

‘Friendship is unnecessary, like philosophy, like art… It has no survival value: rather it is one of those things that give value to survival’
-C.S. Lewis-

Stilaan staat mijn leven voor een cruciale verandering. Ik voel het al maanden, en het blijft steeds op mijn pad komen. De oude visie, die me zo geholpen heeft door mijn verlamde –en neem dit gerust letterlijk!- tijden, heeft paradoxale aanvulling nodig. Met een glimlach denk ik terug aan een stuk in het pinoccioboek van Herlinde Wynants, waarin mooi beschreven staat dat het omhelzen van paradoxen een verhelderende en ontspannende werking heeft. Toen een grote eye-opener, waar ik me nog veel vragen bij stelde. Op dit moment in mijn leven een geslaagde transformatie in mezelf, en een boeiende uitdaging voor een volgend hoofdstuk in mijn leven.

Jaren heb ik geleefd om te zijn. Om te overleven. Om in het hier en nu te zijn. Om te ademen. Méér was het jarenlang niet. Gelukkig had ik mijn man en mijn zoontje, zij gaven me waarde aan de strijd om te overleven. Ook de weinige vriendinnen die overbleven, vaak vanop afstand omdat ik geen bezoek aankon, maar toch bereid om ten gepaste tijde langs te komen en een praatje te maken. Mijn ouders, die gegroeid zijn in hun bezorgdheid en angsten, die steeds een praktische steun zijn geweest en vaak over hun eigen grenzen gingen om te helpen waar ze konden. Zo ook mijn man trouwens, waw, zo’n eindeloze steun die ik van hem in de moeilijkste jaren heb gekregen… Mijn schoonmoeder die haar moeilijke tijd draaglijk maakte door mee voor mij en mijn gezin te zorgen. Allen maakten zij het de moeite waard. Al was het maar dat ik er gewoon nog jaren zou zíjn…

Ondertussen ben ik méér dan de invalide, zieke vrouw die enkel ‘is’. Ik ben! En hoe!!
Deze week heb ik een hele dag voor ons zoontje gezorgd toen hij buikgriep had, ik heb extra was gedaan, gekookt,boodschappen gedaan, met de hond gespeeld en gewandeld… En last but not least: ik ben begonnen aan dit nieuwe hoofdstuk in mijn leven… :-)


2/ Zolang ik adem…

“You cannot perform in a manner inconsistent with the way you see yourself.”
-Zig Zaglar-

Sinds mijn concrete begin aan dit nieuwe hoofdstuk in mijn leven, heb ik me ook een concreter beeld gevormd van de onderwerpen die aan bod kunnen komen in dit geschreven deel van mijn leven. Of liever gezegd de manier waarop ik die onderwerpen en mijn kijk erop naar voor breng.

Beperk ik me tot de positieve zienswijzen en stimuleer ik zo al het goede in mijn leven, of schrijf ik ook over de minder fraaie kanten van de dingen die op mijn pad komen? Ik ben immers wie ik ben en dit zal in mijn schrijfsels naar voor komen. Ik ben iemand die steeds het positieve in een situatie zal zoeken, doch het negatieve onder ogen durft te zien. Gevoelens onderdrukken is al lang niet meer aan mij besteed. Een eenzijdige kijk op de dingen des levens evenmin.

De kans is dus groot dat er ook een aantal confronterende uitspraken, kritische bedenkingen of zelfs droevige beschrijvingen op papier komen te staan. Ik kan niet anders dan functioneren hoe ik werkelijk ben. Of tenminste, hoe ik geworden ben. De ‘ik’ die ik nu ben is niet de ik van 8jaar terug, en al helemaal niet die van 15 of 20 jaar terug. Eigenlijk ben ik constant in ontwikkeling, constant in evolutie. En maar goed ook. Zo blijft het boeiend!

Door mezelf te ontwikkelen blijf ik in de flow, voel ik me alive and kicking. Vanbinnen dan toch, maar that goes without saying in deze fase van mijn herstel: mijn fysieke capaciteiten stellen nog niet veel voor. En uiteindelijk, is dat niet het allerbelangrijkste: hoe we ons vanbinnen voelen?

Ook al is onze fysieke conditie en onze gezondheid van groot belang in onze levenskwaliteit, van nog kapitaler belang is ons goed voelen in ons vel op figuurlijke manier. Beide zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, laat dat duidelijk zijn. Maar wat doe je wanneer je lijf niet mee wil? Juist: je geestkracht volledig benutten! En geest en lichaam blijven stimuleren.

Fysieke revalidatie, sport en beweging hebben het meest weldadige effect wanneer ook de geest wordt getraind. Al is het maar dat je verlamd in je bed of op de keukenvloer ligt en met focus durft te denken: “oké, ik kan nog ademen. Ik adem diep in, en uit. Ik adem bewust in, en uit. Ik adem in, en uit. Adem in, en uit. In, en uit…”
Laat niemand je ooit zeggen dat je niets meer kan. Zolang je ademt, kan je íets… Zolang je ademt, ben je er!
Dit stuk neerpennen, raakt me trouwens meer dan ik verwacht had. Het brengt me terug naar de tijd dat énkel mijn ademhaling telde. De koude rillingen op mijn rug verraden hoe diep deze periode in mij geworteld zit.

Hoe kan het ook anders: ik heb jaren geoefend om mijn geest en lichaam sterker te maken. Met een enorme focus op mijn revalidatieproces werkte ik dag in dag uit om beter te worden. Jarenlang was dit het enige actieve deel in mijn bestaan. Al de rest, zoals toekijken hij mijn man met ons zoontje speelde, kon ik noodgedwongen enkel passief ondergaan… Met pijn in mijn hart moest ik vaak vanaf de zijlijn toekijken.

Op een vreemde manier putte ik er echter ook kracht uit. Ik prijsde me gelukkig dat mijn man en zoontje er waren, dat ik steun kreeg van hen, dat zij geduld hadden, soms meer dan ik zelf had…
Dagelijks verloor ik tientallen keren de moed, en dagelijks pikte ik tientallen keren de draad weer op. Mezelf herhalende wat de kleine, maar o zo belangrijke, goede dingen voor mij waren. Als een mantra werden die kleine dingen het grootste geluk in mijn leven. En mettertijd vond ik de kracht om dagelijks, tientallen keren, dankbaar te zijn voor wat is…


3/ To blog or how to blog?!

De meesten onder jullie weten het al een tijdje: Lies isbeginnen schrijven! Om de columns in een aantrekkelijker lettertype en met een aangenamere lay-out naar jullie te brengen, is “zij” dat sinds kort via een blog beginnen doen. Want geef toe, een smal vakje op facebook met een heleboel andere berichten ernaast, erboven en eronder die telkens in eenzelfde zakelijk lettertype staan gedrukt, dat spréékt niet echt…!

Maar ik vraag me af wat jullie van dit alles vinden. Lezen jullie de teksten graag? Zijn jullie benieuwd naar méér? Hopen jullie dat de columns in eenzelfde persoonlijke trend verdergaan of wensen jullie een ietwat afstandelijkere beschouwing van onderwerpen die met herstel te maken hebben? En geloof me vrij, àlles kan met herstel te maken hebben: muziek, vriendschap, theater, film, huisdieren, uitstapjes,… noem maar op. Zelfs stukgeslagen autoruiten horen er bij ;-)
Er zijn manieren om nu snel een link toe te voegen naar het artikel over de verrassing van de gevandaliseerde autoruit (dat je voorlopig op de “homepage” kan lezen onder de titel “Scherven brengen geluk”), manieren die ik jammer genoeg nog niet ken. Tenzij ik natuurlijk een heel andere webpagina uitbouw… Tjongejonge, wat heb ik nog veel te leren om dit alles in een mooi pakketje aan de man –en voor velen van jullie: de vrouw- te brengen!

Ik vraag je nog wat geduld, ik kom er wel, op mijn eigen tempo… Ik heb trouwens enkele maanden geleden bewust gekozen om online te starten met een procesgerichte aanpak waarbij ik met vallen en opstaan zou leren hoe ik mijn columns het best met jullie deel. Natuurlijk betekent dit dat jullie als lezer niet meteen op een grondig uitgebouwde website terecht komen, waar jullie bijvoorbeeld meteen ook filmpjes of foto’s te zien krijgen, of een overzichtelijke takenbalk met goed uitgewerkte tips rond herstel, of links naar andere informatiebronnen over herstel.
Nee, met mij en mijn blog heb je een flinke portie nieuwsgierigheid en geduld nodig ;-)

Gelukkig heb ik sinds kort blogtrommel ontdekt, waar ik regelmatig eens een kijkje kan gaan nemen en mijn kennis over dit internetgebeuren kan gaan bijschaven.

Veel groeimogelijkheden dus! En voel je zeker vrij om deze groei te sturen in een richting die jij graag wil ;-)

©MijnHerstel

Advertenties

4 gedachtes over “Blogbegin

  1. BESTE LIES WAT HEB IK BEWONDERING VOOR JE ZOALS JIJ JE WORSTELT DOOR ALLE MOEILIJKE DINGEN DIE JE TEGENKOMT EN WAAR JE STERKER UIT KOMT. ALLEEN MAAR RESPECT!!!

  2. Volg je al vanaf het begin van je schrijfsels. Vind ze nig steeds stimulerend, goed verwoord, prettig leesbaar en interesse wekken. Hoop ook nog veel meer te lezen van je. Ooit mss een roman? 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s