Mogelijkheden

Mijn Magnifieke Mogelijkhedenboek.

Van tijd tot tijd verander ik mijn mening over een cruciaal deel van het leven. Niet zomaar omdat ik daar zin in heb, wel omdat de vorige zienswijze mij niet meer dient. Ik voel het al een tijdje aankomen, er staat er weer één voor de boeg, een alternerende kijk op de realiteit en hoe ik mezelf en mijn levensloop zie. Verwarring alom, niet bepaald mijn favoriete fase…

Gelukkig weet ik al dat dit een soort van groeipijn is, een oncomfortabel nevenverschijnsel op weg naar iets beter, vaak getriggerd door mensen met andere zienswijzen of door gebeurtenissen die ik toelaat om mijn comfortabele ingeburgerde kijk op de zaken in vraag te stellen. Gauw volgt dan een sneeuwbaleffect, waarbij ik steeds meer items in verband met die visie onder de loep neem.

Zo heb ik doorheen de jaren geleerd hoe ik beter kon worden door minder te doen, meer te zijn en vooral binnen de grenzen van mijn fysieke mogelijkheden te blijven. Natuurlijk waren er ook fases in mijn revalidatie waarbij ik mijn grenzen moest verleggen. Dit verliep echter enorm voorzichtig, gedoseerd en met een serieuze portie rust nadien. “Ik kan dat niet” werd een leidraad om te weten wat ik wél kon en een veiligheidsmechanisme om mijn onverklaarde spierzwaktes en verlammingen te verminderen. Ondanks mijn vele beperkingen, bleef ik me verder focussen op wat ik wél kon en na vele jaren doorzetten wierp mijn revalidatie stilaan vruchten af.

Opnieuw een sociaal leven opbouwen verliep moeizaam en ik koos ervoor om veilige contacten uit te bouwen met enkele lotgenoten. Zij begrepen immers het best wat ik doormaakte, en het vertrouwen in veel ‘gezonde’ vrienden was ik intussen kwijtgespeeld door hun veelzeggende afwezigheid. Doordat Warre in ons dorpje naar de kleuterschool ging, kwamen er geleidelijk aan ook leuke ouders van klasgenootjes in ons leven opdagen. Het werd stilaan een mooi geheel en ik kon tevreden terugblikken op een geslaagde fase in mijn herstel.

Maar wat nu? Ik verlang nog meer: meer gezonde positieve mensen om me heen, meer verbondenheid, meer actie, meer kunnen, meer doen! En ik besef zo stilaan… “ik kan dat niet” zou beter niet meer in mijn woordenboek staan…

Onderweg naar beter, ben ik echter geschrokken dat “niet kunnen” me nog zoveel parten speelt. Wanneer ik bijvoorbeeld eens op stap wil met vrienden, staat er onmiddellijk een dat-kan-ik-nietje te roepen “oh, maar ik kan geen trappen doen!” Damn, het is nog waar ook… Trappen doen om ergens te geraken tijdens een etentje of een uitstapje komt vaker voor dan je denkt, het valt alleen niet op als je zonder moeite op eigen krachten naar boven of beneden kan.

Geen rekening houden met mijn beperkingen helpt me niet vooruit, er zijn zo van die dingen waar ik niet omheen kan als ik een stapje in de wereld wil zetten. Het raakt me, het doet me twijfelen aan mezelf… Als ik niet positiever ingesteld kan zijn, heb ik dan geen recht om positievere mensen aan te trekken? Waarover praten positieve gezonde mensen zoal? Er zal heus niet vaak ter sprake komen wat ze níet kunnen! Waar pas ik dan in dat plaatje?

Gek, ik heb een fase gehad waarin ik van mezelf vond dat ik heel positief was. De beperkingen waren er niet minder om…
Hoe deed ik het toen? Ah ja, oplossingen zoeken: tegen de boezemvriendinnen zeggen dat ik wel meekan als we op ’t gelijkvloers kunnen afspreken, vóór een cultureel uitstapje duidelijk vragen hoeveel trappen er te doen zijn of wat de andersvalide route is, …
Oké, dat werkte toen en is nu nog steeds de beste manier om er mee om te gaan… zolang het nodig is.

Nog wat te vroeg dus om “Ik kan dat niet” uit mijn woordenboek te schrappen, maar ik maak mezelf een oplossingenboek. Het oude, ingeburgerde woordenboek gebruik ik vanaf nu niet meer. Ik gebruik meteen mijn nieuwe ‘Mogelijkhedenboek’ en vind voortaan heel snel alle mogelijkheden die ik wél heb! Ik geef het in gedachten een vrolijke sprekende kleur, turquoise bijvoorbeeld, en een zachte stijlvolle kaft. Het heeft een leuk lettertype en is een plezier om dagelijks verschillende keren open te slaan. De nodige informatie of zienswijze vind ik in een mum van tijd terug. Er zijn blanco bladzijden, die makkelijk aangevuld kunnen worden met nieuwe opties. Mijn magnifiek Mogelijkhedenboek gaat nog jaren mee en blijft een plezier om mee te werken!

Aan de slag dus, mogelijkheden alom 😉

©MijnHerstel

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s